Buong Mayo, nag-aalay tayo ng bulaklak sa Mahal na Birhen. Panahon din ito para ialay ang mga salita sa mga babaeng nagpabunga ng buhay mo.
Gumawa ng Alay Mong Letter — Libre →Sa buong Pilipinas, ang Mayo ay panahon ng Flores de Mayo: kada hapon, nagtitipon ang mga bata at kabataan sa kapihan o simbahan, may dalang bulaklak na iniaalay sa Mahal na Birhen habang umaawit ng dalit. Sa dulo nito ang Santacruzan — ang prusisyon na may mga sagala, arko, at bandila, na pagsasara ng buong buwan ng debosyon. Pero sa likod ng seremonya, ang Flores de Mayo ay may mas personal na kahulugan: ito ang buwan na itinuturo sa atin ang paggalang sa kababaihan at sa ina ng Diyos — at sa lahat ng ina at babaeng nag-aruga sa atin. Iyon ang ginagawa ng isang Flores de Mayo letter: parang bulaklak na iniaalay mo, pero hindi nalalanta. Ang mga salita ay hindi natutuyo katulad ng sampaguita o rosas — nakatago ito, binabasa ulit, at mas nagiging mahalaga sa paglipas ng taon. Ngayong Mayo, habang nag-aalay ka ng bulaklak, ialay mo rin ang isang sulat.
Ang Flores de Mayo ay hindi lang para sa nanay — para ito sa lahat ng babaeng humubog sa iyo. Para kay Mama o Nanay: ang babaeng nagpasan ng pinakamabibigat na bahagi ng buhay mo, madalas nang walang reklamo. Para kay Lola: ang nag-aruga sa iyo habang nagtatrabaho ang mga magulang, ang may pinakamasarap na timpla ng merienda at pinakamatagal na kuwento. Para kay Tita o Ninang: ang babaeng hindi obligadong mahalin ka, pero minahal ka pa rin — ang sumalo, ang tumulong, ang laging nasa sidelines na sumisigaw ng proudest sa graduation mo. At para sa ate, sa guro, sa kaibigang naging ate mo rin. Sa Pilipinas, maraming uri ng ina at ng sagala sa buhay ng bawat isa. Ang sulat ngayong Mayo ay paraan para sabihin sa kanila: "Kita kita. Alam ko ang ginawa mo. At hindi ko iyon nakakalimutan." Hindi ito kopya ng Mother's Day letter — ito ay salamat na nakaugat sa tradisyon ng Mayo: ang pag-aalay.
Isipin mo ang letter mo bilang isang aloy — isang tali ng bulaklak na pinipili mo isa-isa, hindi yung basta binili. Ang unang bulaklak: isang specific na alaala. Hindi "salamat sa lahat," kundi "naalala ko pa, Nay, yung tuwing Mayo, dala mo kami sa kapihan at pinapaalalahanan kami kung bakit tayo nag-aalay." Ang ikalawang bulaklak: isang katangian niya na namana mo o hinahangaan mo — ang tiyaga niya, ang pananampalataya niya, ang paraan niya ng pagmamahal nang tahimik. Ang ikatlong bulaklak: isang bagay na ngayon mo lang nauunawaan — yung sakripisyong hindi mo nakita noong bata ka, yung gabi na nagdasal siya para sa iyo nang hindi mo alam. At ang panali: ang pangako o paghihintay — "sa susunod na Mayo, sasama ako sa iyo sa prusisyon, katulad ng dati." Apat na bulaklak, isang aloy. Hindi kailangang mahabang sulat — kailangan lang, totoo.
Ang pinaka-magandang Flores de Mayo letter ay amoy at tunog ng Mayo mismo. Simulan mo sa isang detalye ng tradisyon: "Habang sinusulat ko ito, naririnig ko pa yung dalit sa kapihan kaninang hapon, at naalala kita bigla." O kaya: "Nakita ko yung mga bata na may dalang bulaklak papuntang simbahan, at naalala ko yung mga taong ikaw ang nagdala sa akin doon." Ang mga imahe — ang amoy ng sampaguita at ylang-ylang sa aloy, ang ilaw ng kandila sa Santacruzan, ang puting kasuotan ng mga sagala, ang init ng Mayo na pinapalamig ng uwiang merienda — ito ang mga pinto papasok sa damdamin. Kapag binanggit mo ang mga ito, hindi mo lang siya pinapaalalahanan ng tradisyon — ipinapakita mo na ang tradisyon na itinuro niya sa iyo ay buhay pa. At para sa isang babaeng nag-aruga ng pananampalataya at pagmamahal sa iyo, walang mas masayang marinig kaysa doon.
Buong buwan ang Flores de Mayo — maraming sandali para iabot ang sulat mo. Pwede mong ibigay ito sa isang hapon ng kapihan, kasama ng bulaklak na iaalay niyo nang magkasama. Pwede mo ring i-schedule ito sa huling Linggo ng Mayo, sa mismong araw ng Santacruzan, bilang pagsasara ng buwan ng pasasalamat. Kung malayo ka — OFW ka o nasa ibang probinsya — sa LoveLetterly pwede mong i-schedule ang letter na mag-unlock sa umaga ng Mayo, lagyan ng photos ng pamilya at ng isang awit na nagpapaalala ng kapihan ng kabataan niyo, at pwede pa siyang mag-reply sa mismong sulat. Kung pisikal naman, itali mo ito sa aloy na iaalay niyo, o ilagay sa isang maliit na kahon kasama ng pinatuyong bulaklak. Ang mahalaga: gawin mo itong alay, hindi lang message — dahil iyon ang diwa ng Mayo.
"Lola, Mayo na naman, at sa tuwing dumadating ang buwang ito, ikaw ang una kong naaalala. Ikaw ang nagdala sa akin sa kapihan noong bata pa ako — yung kamay mong magaspang sa pagkapit sa kamay ko, yung aloy na tinuturuan mo akong buuin, yung boses mong umaawit ng dalit kahit minsan sablay. Ngayong adult na ako, nauunawaan ko na kung ano ang tinuturo mo sa akin doon: hindi lang debosyon, kundi ang pag-aalay mismo — ang pagbibigay nang buo, nang walang hinihinging kapalit, katulad ng buong buhay mo sa amin. Salamat sa mga meriendang laging handa, sa mga kuwentong hindi ko pa rin nakakalimutan, sa panalanging alam kong kasama ako gabi-gabi. Ikaw ang pinaka-magandang bulaklak na inialay sa buhay ko. Sa susunod na Mayo, uuwi ako at mag-aalay tayo nang magkasama sa kapihan, katulad ng dati. Ngayong Flores de Mayo, itong sulat ang alay ko sa iyo. Mahal na mahal kita, Lola."
"Lola, Mayo na naman, at sa tuwing dumadating ang buwang ito, ikaw ang una kong naaalala. Ikaw ang nagdala sa akin sa kapihan noong bata pa ako — yung kamay mong magaspang sa pagkapit sa kamay ko, yung aloy na tinuturuan mo akong buuin, yung boses mong umaawit ng dalit. Ngayong adult na ako, nauunawaan ko na kung ano ang tinuturo mo sa akin doon: ang pag-aalay mismo — ang pagbibigay nang buo, nang walang hinihinging kapalit, katulad ng buong buhay mo sa amin. Ikaw ang pinaka-magandang bulaklak na inialay sa buhay ko. Ngayong Flores de Mayo, itong sulat ang alay ko sa iyo. Mahal na mahal kita, Lola."