Siya ang partner mo. Sabihin mo sa kanya kung ano ang ibig sabihin niyon.
Gumawa ng Letter Mo — Libre →Ang buhay mag-asawa ay binubuo ng libu-libong maliliit na sandali — palengke, kape sa umaga, mga gabing tahimik na lang kayo sa sala. Sa paglipas ng panahon, ang mga sandaling ito ay puwedeng magparamdam na parang magkasama lang kayo sa bahay, hindi na mag-partner. Ang love letter ang pumuputol sa pakiramdam na iyon. Ipinapaalala nito sa kanya: pinili kita, nakikita kita, at hanggang ngayon, pinapansin pa rin kita. Sa kulturang Pilipino, ang misis ay madalas na pinaka-abala sa lahat — siya ang unang gumigising at huling natutulog. Ang isang sulat na nagsasabing "nagpapasalamat ako sa lahat ng ginagawa mo" ay hindi maliit na bagay — ito ang pahinga ng puso niya.
Ang pinaka-makapangyarihang love letter para sa asawa ay hindi tungkol sa kasal niyo o sa mga malalaking bakasyon. Tungkol ito sa mga pang-araw-araw na bagay na ginagawa niya na nagpapaganda ng buhay mo. Ang paraan ng pag-iwan niya ng kape mo sa mesa bago siya umalis. Ang tawa niya kapag nanonood kayo ng teleserye at inuuna niya ang pagtatanggol sa kontrabida. Ang amoy ng bahay kapag siya ang nagluluto ng sinigang tuwing Linggo. Ang mga detalyeng ito ang nagpapakita sa kanya na napapansin mo ang buhay na tinatayo niyo — hindi lang ang mga milestone na pwedeng i-post sa Facebook. Kapag binasa niya na alam mo ang mga maliit na bagay na ito, mararamdaman niyang tunay siyang nakikita — hindi bilang "misis" lang, kundi bilang siya.
Ang mga asawang babae ay madalas na may dalang bigat na hindi nakikita — ang pagpapatakbo ng bahay, ang pagpapanatiling magkakapit ang pamilya, ang pag-alala sa birthday ng lahat, ang pagtatakip ng sariling pagod para hindi kayo mag-alala. Ang love letter ang lugar para sabihin: nakikita ko ang dinadala mo, napapansin ko, at nagpapasalamat ako. Ang pagbanggit sa mga ginagawa niya nang hindi hinihingi ay isa sa pinakamatinding pagpapatunay na kayang isulat mo. Huwag kang maghintay na siya pa ang magsabi ng pagod niya — unahan mo siya sa letter. "Alam kong pagod ka na minsan pero hindi ka humihinto para sa amin. Hindi ito nakakalimutan. Hindi ikaw nakakalimutan."
Ang isang misis ay kailangang malaman na pinipili pa rin siya — hindi dahil sa gawi, kundi dahil sa sadya. Gamitin mo ang letter para sabihin: papakasalan ulit kita. Pinipili kita, hindi dahil madali, kundi dahil worth it ka. Ito ay lalong makapangyarihan sa mga matagal nang kasal, kung saan ang pang-araw-araw na routine ay puwedeng magparamdam na ang pagpili ay napalitan na ng inertia. Sabihin mo nang diretso: "Kung ipapa-ulit sa akin ang lahat, ikaw pa rin ang pipiliin ko — sa mga magagandang araw at lalo na sa mga mahihirap." Sa mundo ng asawa, walang mas matamis pa sa patunay na sa lahat ng taong pwede mong piliin ngayon, siya pa rin.
Huwag kang mangako ng grand romantic gestures. Mangako ka ng bagay na may kahulugan sa buhay niyong magkasama. "Ako na ang bahala sa mga bata sa Sabado para makapagpahinga ka nang mahimbing." "Ako na ang magpaplano ng susunod nating date night — kahit sa bahay lang, may kandila at walang cellphone." "Hindi ko na bubuksan ang phone ko kapag nagkkwento ka sa akin." Ang mga ganitong pangako ang tumatama — dahil konkreto, dahil kayang gawin, dahil alam niyang pananagutan mo. Ang isang maliliit na pangakong tinupad ay mas makapangyarihan kaysa sa isang daang "forever" na walang kasunod.
"Mahal, may gusto akong sabihin na napapansin ko tuwing umaga. Ini-iwan mo ang kape ko sa mesa bago ka umalis sa trabaho. Ilang taon mo nang ginagawa ito. Hindi ko ito hiniling — ginagawa mo lang. Ganoon ka talaga — pinupuno mo ang mga maliliit na espasyo ng buhay ko ng pagmamahal na hindi ko man lang hinihingi. Napapansin ko. At nagpapasalamat ako. Alam kong madalas ikaw ang unang gumigising at huling natutulog sa bahay na ito, at hindi ko ito tinitingnan na parang normal lang. Hindi ito normal — ito ay pag-ibig na gawa, araw-araw. Kaya eto ang pangako ko: sa Sabado, ako ang bahala sa lahat. Matulog ka nang mahimbing. At sa susunod na Linggo, magluluto ako ng sinigang — subukan ko, para sa iyo. Papakasalan ulit kita, mahal. Araw-araw, ikaw pa rin ang pipiliin ko."
"Mahal, may gusto akong sabihin na napapansin ko tuwing umaga. Ini-iwan mo ang kape ko sa mesa bago ka umalis sa trabaho. Ilang taon mo nang ginagawa ito. Hindi ko ito hiniling — ginagawa mo lang. Ganoon ka talaga — pinupuno mo ang mga maliliit na espasyo ng buhay ko ng pagmamahal na hindi ko man lang hinihingi. Napapansin ko. At nagpapasalamat ako. Alam kong madalas ikaw ang unang gumigising at huling natutulog sa bahay na ito, at hindi ko ito tinitingnan na parang normal lang. Kaya eto ang pangako ko: sa Sabado, ako ang bahala sa lahat. Matulog ka nang mahimbing. Papakasalan ulit kita, mahal. Araw-araw, ikaw pa rin ang pipiliin ko."